Kiedy decydujemy się na leczenie?

Leczenie uzależnione jest od wyników biopsji i rozpoznania, z jakim typem przełyku Barretta mamy do czynienia. 95% chorych cierpi na to schorzenie bez tzw. dysplazji śluzówki. Ryzyko rozwoju w chorobę nowotworową jest tutaj znikome. Chory otrzymuje leki hamujące wydzielanie kwasu solnego w żołądku (inhibitory pompy protonowej). Jest to leczenie typowo farmakologiczne, któremu towarzyszą cykliczne, wykonywane co kilka miesięcy sprawdzające badania gastrologiczne. W zdecydowanej większości przypadków nie obserwuje się rozwoju choroby w poważniejsze stadia.

Zobacz też: Jakie leki stosuje się w chorobie refluksowej przełyku?

Kolejnym typem jest przełyk Barretta z dysplazją małego stopnia. Również w tym przypadku chorzy poddawani są kuracji farmakologicznej ww. lekami. W tym stadium trzeba już jednak rozważyć, czy nie należy zastosować leczenia endoskopowego. Natomiast w przypadku wystąpienia przełyku Barretta z dysplazją dużego stopnia stosowana jest już leczenie endoskopowe, jako podstawowa metoda leczenia, w tym np. ablacja prądem (system Halo). Zabiegowi może towarzyszyć również resekcja endoskopowa, czyli usunięcie chorych tkanek. Dla pacjentów szczególnie ważne jest to, że jest to metoda niechirurgiczna, a zatem mało inwazyjna.