Progesteron – główny winowajca

Jednym z hormonów, których poziom rośnie w ciąży jest progesteron. Jego rola w czasie ciąży jest niezmiernie ważna. Progesteron hamuje bowiem skurcze mięśnia macicy, co pozwala na donoszenie ciąży. Wysoki poziom tego hormonu wpływa również na inne narządy posiadające warstwę mięśniową, czego skutki odczuwa każda ciężarna.

Rozluźnienie mięśni przewodu pokarmowego jest przyczyną jego „rozleniwienia”. Spowolnieniu ulega perystaltyka, przez co treść pokarmowa dłużej zalega w żołądku i jelitach, a to z kolei sprzyja zaparciom. Pod wpływem progesteronu następuje także rozluźnienie warstwy mięśniowej przełyku, w tym jego dolnej części tworzącej zwieracz dolny przełyku. To właśnie zjawisko sprawia, że bardzo łatwo dochodzi do cofania treści pokarmowej z żołądka do przełyku, czyli do refluksu.

W późniejszym okresie ciąży do wpływu hormonów dołączają się czynniki mechaniczne. Powiększająca się macica zmienia położenie żołądka - przemieszcza go w górę. Sprawia także, że ciśnienie wewnątrz żołądka wzrasta, co wzmaga refluks. Zjawisko to jest szczególnie silne u kobiet otyłych przed zajściem w ciążę, jak również u tych, które przytyły nadmiernie w czasie jej trwania.

Polecamy: Zgaga w ciąży? Możesz z nią walczyć!

Najczęstsze objawy choroby refluksowej u kobiet w ciąży

Wśród dolegliwości na pierwszy plan wysuwa się zgaga, czyli ból i pieczenie w klatce piersiowej (za mostkiem) po jedzeniu. Zgaga nasila się szczególnie przy pochylaniu do przodu i w pozycji leżącej. Typowym momentem, kiedy objawy te się pojawiają jest przełom pierwszego i drugiego trymestru ciąży. Dolegliwości ustępują zwykle samoistnie w okresie do kilku tygodni po porodzie. Ze względu na krótki czas trwania refluksu rzadko dochodzi do powikłań i rozwoju choroby refluksowej przełyku (GERD).