Kwas solny głównym winowajcą

Za objawy choroby refluksowej i rozwój zapalenia błony śluzowej przełyku odpowiada kwaśny sok żołądkowy. Składnikiem odpowiadającym za jego kwaśny charakter jest kwas solny, produkowany w żołądku. Kwas solny jest wytwarzany przez tzw. komórki okładzinowe żołądka, a następnie za pomocą specjalnego nośnika (zwanego pompą protonową) wydzielany do światła żołądka. Produkcję i wydzielanie kwasu solnego pobudza jeden z hormonów przewodu pokarmowego - histamina.

Polecamy: Jak powstaje refluks?

Z wymienionych powyżej powodów zahamowanie wytwarzania i wydzielania kwasu solnego jest jedną z najważniejszych strategii leczenia choroby refluksowej przełyku. Stosowane są tutaj różne grupy leków:

1. Inhibitory pompy protonowej (IPP) - leki te blokują białko odpowiadające za wydzielanie kwasu solnego do światła żołądka. Główni przedstawiciele tej grupy to omeprazol, lansoprazol i pantoprazol. Mają formę tabletek i są przyjmowane rano przed jedzeniem przez okres 2-4 tygodni. Wielu chorych wymaga leczenia przewlekłego.
2. Antagoniści receptora histaminowego H2 (np. ranitydyna, cymetydyna) - ich działanie polega na niwelowaniu pobudzającego wpływu histaminy na wytwarzanie kwasu solnego. Ponieważ kwas solny produkowany jest głównie nocą, ważne jest, aby stosować lek przed snem. Zwykle należy przyjmować także dodatkową dawkę rano. Leki te mogą być stosowane zarówno samodzielnie, jak i łączone z inhibitorami pompy protonowej.